Een uitgebreide recensie van Lacunes waarin de introspectieve sfeer van het album, de subtiele muzikale spanningsbogen en de poëtische dialoog tussen stem en piano centraal staan. De recensie benadrukt de ingetogen expressie, de aandacht voor tekst en de kwetsbare schoonheid van het programma.

“Alles klinkt intiem, kwetsbaar en doordacht, alsof de muziek langzaam ontstaat uit stilte en daar ook weer in verdwijnt.”